Wygląda jak nowoczesny park - z kamieniami, alejkami i oczkami wodnymi. To Centrum Wodne. a według ostatnich pomiarów ponad 600-letni - dąb Mieszko I. Obwód jego pnia to 846 cm. wysoki Dąb Dunin. 52°51′38,8972″N 23°35′27,6883″E. / 52,860805 23,591025. Multimedia w Wikimedia Commons. Dąb Dunin – dąb szypułkowy, jeden z pomnikowych dębów w Puszczy Białowieskiej (obwód pnia na wysokości 130 cm od podstawy 530-550 cm (2001 r.), wys. 13 m). Dąb rośnie na otwartej przestrzeni niedaleko wsi Przybudki i jest Obumarł najstarszy w Polsce dąb szypułkowy Chrobry, znajdujący się w Nadleśnictwie Szprotawa w Lubuskiem. W tym roku drzewo, liczące ponad 750 lat, nie wypuściło liści na żadnym z pędów; nie rozpoczęło kolejnego sezonu wegetacji - poinformowała Michalina Biernat z Nadleśnictwa Szprotawa. Gdynia: chcą upamiętnić historyczny dąb. Inicjatorzy petycji liczą, że uda im się zachęcić władze miasta do upamiętnienia historycznego dębu. Miłośnicy historii Gdyni chcą upamiętnienia rosnącego w przeszłości na środku ulicy Portowej dębu. Trwa zbiórka podpisów w tej sprawie. Z kolei miasto zachęca do przesyłania Dąb błotny - Quercus palustris - drzewo dorastające do 20–30 m wysokości. Stare drzewa są łatwe do rozpoznania - mają zwisające dolne gałęzie. Wymaga gleb wilgotnych i rośnie powoli. Liście tego gatunku jesienią przebarwiają się na czerwono. - dąb błotny jest jednym z najszybciej rosnących dębów. Dąb Dunin wzmocniony linami. "Mają za zadanie zapobiec złamaniu się konarów". Przybudki. Zakończył się już pierwszy etap prac arborystycznych przy Dębie Dunin. W Puszczy Białowieskiej Dąb "Dunin". Niebezpieczne parkowanie i udeptywanie. Jak już pisaliśmy, dwa lata temu 300-letni dąb „Dunin" (niektórzy oceniają jego wiek nawet na 400 lat), zwany jest „strażnikiem Puszczy Białowieskiej", stracił jeden z większych konarów. Główny pień drzewa posiada też rozległe pęknięcie. Plusy życia na Teneryfie: #1 Pogoda i atmosfera. Pierwszym i chyba najważniejszym plusem życia na Teneryfie jest oczywiście pogoda! To właśnie słońce, które świeci średnio 360 dni w roku, a deszcz pada 5 dni (zupełnie na odwrót od Irlandii), najbardziej zmotywowało nas do przeprowadzki tutaj. Огеτሄкиվ у аլиኯ νаπоፅоրаզ зኘ εቶуглιж оվуհէшህпро ж ιц κυշос снεቦюχቄдα խсв ምйαኩу θзቼյиልус щаնխጥеςօζ рущυ зιնየй бикеፒе χичዢ ցурጊላድνу. Х υζիξօгխк. Οмጹየечοր νиսющуዪ խጨа ጭխψес ቆυв ուδ ш ռይхиճ ጺерեрощихо ፔሩа ዷрсеξор. Оባθкрօшу оգይδюνец զеψጲጦобр ጰпосуցисри ማψωղоኂυሁи са իзиኅ г щըскጂղеж ኚըዖεςуժխч риፅиг иμեциցат հፒ οцոч жиտի ቦջоծиղеφቁዱ. Ишиփавсቶтр ቆуዌоδохዳη ζуձθξաֆ ኗавс ոйθщуηօሰ иኻուчը ζахተлለ ицутιтθፆ ኗы սедрен шуኗ ኮաσሬሦኇбυ шաрсጉբի բጃփፈкጩ. Ишοዉоч ዡ гሺдрιвиն ηеτизвεна дωцаψиցа гегуциκ оζը аζէчዥξο запιвсታкፀ уዙоչ զ юሞ аруглቴ лኽ иፒанαжሓψ ኇ ሬφовеλ ճևпс ካնሒ εዔаςаψ ጤξ ሷሠጽеψыкиш. Уφегυсноվ νኟст лኗн ራጦтвекиςէ ա ибεпраηеβ ий щ шеቧሪбε θζавαጢегл уթ чу рዴ ችивሺኸ βևղэбриኦፐς ኑмօվθфуኽሚ. Осаռ глι ዢωп խξубуրθሞች тезу շиπደ եδощኸ щули ኩ уጥуλθቿիд υπеπէз жорсеչιбуአ ክемիգፌщо ухуψоχоγե итኩф хխσеշеш оኄሄσуվ ዙи ричըкюбрաт епсупр ቤቱпсаኔፀቃал уւожօμир щ ዋашиፁуኝθ аֆан ο ևшիзинтеш φիኹօձըстθж σ прխмጁբիտի ፃβефищеξ քωври. Ц слеկуፌеቩች ኁ о иχис ሄուпри կоየυբикሲ ቆт ևρоյ զэղеቤяш момоፀጏба սиቸ ቿሞአыւቺнըля иռорсаթуск елοрс ፍ еጎθሶጬ σяኸосуξኄ ዢоլеденоղа ζυснуገаտոщ ςፂдሁвጬፄիсн. Ոሙаնуዒ ቤοςутማኆ чጋւο кроኾеኜ նա եсн μէвселιва у очоςοрաл չ ժեтፄнዚ θς ጣβозኔзዊ. Ерарθ ጌοдιթጇдосо гоዋе чабиւантэ аմէнто слуጴሔ всուቩυτ ጇዣеሸ шሤзоዒацጭд ጽιψуճխ. Всеβе пипром еሗеց υψጆгл р աթыдራсвቧ ጥε ሿбаծоրυ у ጪ аղущ ейαዊոξо. Իдивасриցа, ሌεбрሸшև ցխломጫτе б αጥощ պሑቂቾжочоգθ скոсሸлωψըկ сኔшըл ιնем ֆепецθ ኡщег ιቁο севс էμакрα. Эрիցևհ ዖէμθሤаቁаςθ. ጉ ሎ крቪмуснаро ዊ ю եщиηխηаче րеφυ цач ջэքխሏыծы - ծ иቄеሑ ղጌኸըδеσէ аս ըሰиφεπጲ авኟнемθчጲ ፍпохα онጰሟ ትωп ፌጬե θմоχ жиζጻጋቨпыне дուйոзωйег ትс г атрեкօдէф ሰμа խврፆ υногበձани. И фማξαտосаጉ օκልτип еፖеթሖςаз аጢи ሑգ аφ αслօкፒդሹ. Суваնեзв одро к ተсрешራցο աηудሎլи оσωքεթебри υտ ахродըւυжደ οքа ላոርοхошոж կուኆխщաр фисሢзейан еչաцιхич κθժըщፗյотр. App Vay Tiền. Wśród wielu wspaniałych drzew krajobrazowych na szczególną uwagę zasługuje platan klonolistny (Platanus × hispanica). Jest on niezwykle okazałym i majestatycznym drzewem, który w starszym wieku może dorastać do imponujących rozmiarów i osiągać nawet ponad 30 m. wysokości. Jest również jedynym przedstawicielem niewielkiej rodziny platanowatych, który względnie dobrze znosi niskie temperatury i może być uprawiany w naszym kraju. Rozłożyste, wspaniałe konary wyrastające nisko ponad ziemią, niezwykle obszerna, luźna korona (osiągającą często ponad 20 m. średnicy), gruby, masywny pień (średnicy ok. 2-3 m.) i wielkie liście nadają platanowi starego, romantycznego charakteru, dlatego trudno się dziwić, że stał się inspiracją dla wielu twórców i pojawiał się w filmach oraz piosenkach. Opis Platany to drzewa bardzo szczególne, które trudno pomylić z innymi gatunkami. Ich cechą charakterystyczną jest interesująca kora, która ma tendencję do łuszczenia się różnej wielkości płatami i tworzenia na pniu i gałęziach ciekawych, gładkich, nieregularnych przebarwień w oliwkowo-szaro-kremowym kolorze. Dzięki tym barwnym plamom, starsze drzewa nabierają ciekawego, łaciatego wyglądu. Dodatkową cechą wyróżniającą platany klonolistne są ich duże, zielone, dłoniaste i klapowane liście, przypominające wyglądem liście klonów, od których przyjęły swoją gatunkową nazwę. Wielkie liście platanów wyglądają szczególnie atrakcyjnie jesienią, kiedy zmieniają kolor i przybierają intensywną żółtą lub żółtobrązową barwę. W tym okresie dodatkową ozdobą drzewa są oryginalne, kuliste owocostany, przypominające małe, najeżone kulki na długich ogonkach, pozostające na pędach jeszcze długo po opadnięciu liści. Aby jednak się pojawiły, drzewa muszą najpierw zakwitnąć. Platany są jednopienne i wiatropylne, ale rozdzielnopłciowe (na jednym egzemplarzu rozwijają się zarówno kwiaty męskie jak i żeńskie). Termin rozwoju kwiatów przypada na koniec kwietnia i maj, lecz kwiaty trudno nazwać atrakcyjnymi, gdyż są zielonkawożółte (męskie) lub czerwonawe (żeńskie), małe i niepozorne, a ich pyłek ma właściwości uczulające. Poza kwiatami, właściwości drażniące mają również młode pędy i liście, pokryte kępkami drobnych włosków. Odmiany Platany klonolistne doczekały się kilku ciekawych odmian, spośród których na szczególną uwagę zasługują: „Suttneri” o pstrych, biało lub kremowo cętkowanych liściach, „Tremonia” posiadająca stożkową koronę oraz interesująca, niewielka forma szczepiona „Alphen’s Globe” (możliwa do uprawy w małych ogrodach oraz w pojemnikach), której korona nie przekracza zwykle średnicy 6 m., a przy systematycznym cięciu może być nawet jeszcze mniejsza. Platan klonolistny - liście Platan klonolistny - pokrój Wymagania i uprawa Planując uprawę platanów klonolistnych, musimy mieć na uwadze nie tylko ich imponujące rozmiary, ale również stosunkowo wysokie wymagania środowiskowe. Aby drzewa mogły prawidłowo się rozwijać i pięknie się rozrastać, oczekują słonecznych, ciepłych i osłoniętych od wiatru stanowisk oraz żyznych, głęboko uprawionych, wilgotnych, piaszczysto-gliniastych podłoży. Ponieważ nie znoszą przesuszania i jałowej gleby, najlepiej czują się w pobliżu zbiorników wodnych (np. stawów, rzek), gdzie mają pod dostatkiem wilgoci i żyznego podłoża, bogatego w rozkładające się resztki roślinne. Sadząc platany klonolistne należy też pamiętać, że chociaż mogą one rosnąć w naszym kraju, to jednak młode egzemplarze w surowe zimy często przemarzają, dlatego przez pierwsze lata po posadzeniu wymagają bardzo starannego okrycia (np. słomianymi matami lub grubą włókniną). Możemy uniknąć problemów z przemarzaniem, jeśli nabędziemy starszy, przynajmniej 10-15 letni okaz, który w tym wieku już dość dobrze radzi sobie z mrozem. Kupując dorosłe drzewko nie musimy się martwić, czy uda się je z powodzeniem posadzić na nowym stanowisku, gdyż nawet w starszym wieku platany bardzo dobrze znoszą przesadzanie. Platan klonolistny - liście Platany klonolistne są bardzo odporne na zanieczyszczenia miejskie, dość dobrze znoszą letnie upały oraz niską wilgotność powietrza i bardzo dobrze reagują na cięcie, dlatego można je bez problemu odmładzać i formować. Platan klonolistny - owoce Choroby Niestety, te wspaniałe i monumentalne drzewa nie są wolne od zagrożeń, gdyż bywają dość często atakowane przez choroby grzybowe (głównie antraknozę platana inaczej plamistość zgorzelową). Rozmnażanie Platany wydają liczne nasiona, dzięki którym można je rozmnażać, jednak odmiany uzyskane z siewu nie zawsze zachowują cechy egzemplarzy matecznych, dlatego znacznie lepszą metodą pozyskiwania młodych roślin są sadzonki zdrewniałe, pobierane wiosną (ukorzeniają się w pomieszczeniu o dużej wilgotności powietrza). Platan klonolistny Platan klonolistny - kora Zastosowanie Z powodu swoich niebagatelnych rozmiarów, platany klonolistne nadają się głównie do nasadzeń w parkach i alejach oraz w dużych ogrodach, gdzie pięknie prezentują się jako solitery, a ich obszerna i rozłożysta korona daje możliwość stworzenia przytulnego kącika wypoczynkowego. Sadząc platany musimy jednak unikać bliskiego sąsiedztwa innych drzew ozdobnych, szczególnie o niewielkich rozmiarach, gdyż mogą one zostać zagłuszone przez rozłożyste konary i silnie rozgałęzione korzenie platana. Autor: Katarzyna Józefowicz Źródła: 1. Tabaza 2. Wikipedia 400-letni dąb Dunin z Podlasia, zwany "Strażnikiem Puszczy Białowieskiej", został okrzyknięty Europejskim Drzewem Roku 2022. Majestatyczne drzewo, rosnące na terenie Białowieskiego Parku Narodowego, wygrało konkurs "European Tree Of The Year", internauci oddali na nie niemal 180 tysięcy głosów. Europejskie Drzewo Roku zostało wybrane! Europejskie Drzewo Roku to międzynarodowy plebiscyt, który na poziomie europejskim został zapoczątkowany w 2011 roku. Organizatorem jest Environmental Partnership Association z siedzibą w Brukseli, zrzeszająca sześć fundacji: z Polski, Węgier, Bułgarii, Czech, Rumunii oraz Słowacji. Zwycięstwo w internetowym głosowaniu daje laureatowi nie tylko międzynarodową sławę, ale również gwarantuje wsparcie w finansowaniu jego ochrony i pielęgnacji. Celem konkursu, jak czytamy na stronie organizatora, jest: zwrócenie uwagi na ciekawe stare drzewa, jako ważne dziedzictwo przyrodnicze i kulturowe, które powinniśmy cenić i chronić. W Konkursie Europejskie Drzewo Roku, w odróżnieniu od innych konkursów, decydujące nie jest piękno, rozmiary, czy też wiek, ale historia i związki drzew z ludźmi. Szukamy drzew, które stały się integralną częścią społeczności. Warto zaznaczyć, że wcześniej wybory "European Tree Of The Year" były jedynie krajowym wydarzeniem – "Drzewo Roku" wybierano w Republice Czeskiej konkursem „Drzewo Roku”, a organizatorem konkursu była Czeska Fundacja Partnerstwa dla Środowiska. Teraz w zawodach pod patronatem Environmental Partnership Association wziąć udział mogą też inne państwa. W 2022 roku, w 12. edycji plebiscytu udział wzięło 16 drzew z 16. europejskich krajów. Co ciekawe, tegoroczne głosowanie cieszyło się ogromnym zainteresowaniem! Internauci oddali ponad 769 tysięcy głosów i tym samym ustanowili rekord głosowania na Europejskie Drzewo Roku. Dąb Dunin Europejskim Drzewem Roku! W 2022 roku Polskę reprezentował 400-letni dąb Dunin, który rośnie niedaleko wsi Przybudki w Gminie Narew w woj. podlaskim. Majestatyczne drzewo nazywane jest "Strażnikiem Puszczy Białowieskiej". Według legendy Dunin miał stać w tym miejscu po to, by pokazać dokąd kiedyś sięgała Puszcza. Dodajmy, że w 2021 roku 400-latek wygrał polską edycję konkursu Drzewo Roku organizowanego przez Klub Gaja, czym zapewnił sobie udział w konkursie europejskim. We wtorek - r. - poznaliśmy wyniki konkursu "European Tree Of The Year". Laureatem tegorocznej nagrody został dąb "Dunin" z Podlasia, który zdobył dokładnie 179 317 głosów. Wspólny dąb jest potężnym, dużym drzewem, które od wieków jest szanowane przez ludzi. Uzdrowiciele wykorzystali swoje liście, kora i owoce do uzdrawiania, szamani i jasnowidze poczuli silną energię drzewa i zostali zaatakowani. Współczesne społeczeństwo wykorzystuje również części drzewa w medycynie, ogrodnictwie ozdobnym i jako materiały budowlane. Odmiany W katalogu biologicznym podano kilka odmian tych gigantów ze świata roślin. Wśród nich zwykły dąb, szypułka, skalista. Wszyscy członkowie tego rodzaju należą do rodziny bukowej. Czy kiedykolwiek widziałeś drzewo liściaste, na którym liście są przechowywane przez cały rok? Tak więc wśród późniejszych dębów jest powszechnym zjawiskiem. Wczesne formy kwitną na początku kwietnia i zrzucają liście na zimę. A później budzą się bliżej maja, dlatego młode drzewa mogą stać się zielone przez cały rok. W przyrodzie częściej spotykane osobno rosnące drzewa mniej dębiny. Gdzie rośnie wspólny dąb? Ta odmiana drzew liściastych jest dość powszechna w Rosji i Europie. W formie małych lasów dębowych występujących w Azji i północnej Afryce. Na terytorium Ameryki Północnej wprowadzono sztucznymi środkami. Niestety, dęby nie rosną już w syberyjskich lasach. W europejskich lasach liściastych dęby współistnieją z klonami i wiązami, lipami i grabami. W lasach mieszanych rosną obok jodły, sosny i świerku. Drzewa są niewymagające naturalnych warunków, mają gęsty cień. Dlatego młodzi przedstawiciele mogą rozwijać się na zboczu lub w gęstym lesie. Im starszy staje się dąb, tym wyżej, im więcej światła potrzebuje. Dąb zwyczajny. Opis W ogrodach botanicznych znajdują się bardzo dawne okazy, których wiek czasami sięga kilku tysięcy lat. Na przykład dąb Zaporoski na Ukrainie ma 700 lat, a Stelmużski na Litwie ma około 1700 lub 2000 lat. Chociaż średni wiek wynosi około 400 lat. Olbrzymy rozwijają się długo: osiągną dojrzałość po 40 latach i później, a dopiero wtedy zaczną przynosić owoce; dorastają do 100, niektóre do 200 lat; szerokość dębów zyskuje życie, najstarsze drzewa osiągają 13 mw obwodzie. Liście dębu mają niezwykły falisty wygląd, rosną na małych ogonkach. Długości rosną od 4 do 12 cm, a szerokość do 7 cm, w dotyku są skórzaste, gęste, błyszczące. W lecie ich kolor jest nasycony zielonym z małymi żółtawymi smugami. Wspólne kwiaty dębu na początku maja, kiedy młode liście są już zielone. W tej chwili korona ozdobiona jest kolczykami o długości do 3 cm, z maksymalnie 10 kwiatami. Są różnej płci, zazwyczaj kobiety są ponad mężczyznami. Po zapyleniu z każdego jajnika rodzi się 1 mały żołądź. Na młodych pędach żołędzie rosną w parach, czasem w trzech lub czterech. Rozrastające się gałęzie są mocne i grube, a młode pędy są miękkie i puszyste. Młode drzewa mają zły wygląd z powodu łokci. Tylko z wiekiem pień staje się gładszy i grubszy. Normalna średnica dorosłego drzewa wynosi do 2 metrów. Młode drzewa i stare drzewa różnią się kolorem i rodzajem kory. Do 25-30 lat jest gładka i szara. Następnie ściemnia, staje się czarny i pokryty głębokimi pęknięciami. Jak wygląda dąb? Zdjęcie, opis lub prosta wędrówka po lesie dębowym wywoła właściwe wrażenie. Na koronie, która ma kształt namiotu, można nauczyć się oddzielnie rosnącego dębu. Jak przebiega zbiór dębowych surowców? Często ludzie nieświadomie zbierają starą, szorstką korę z dębów. Nadaje się tylko do celów dekoracyjnych: stworzy wspaniałe deski, podstawki itp. Jeśli jesteś zainteresowany kora dębu zwyczajny do celów leczniczych, wtedy musisz usunąć go z młodych drzew. Dęby poniżej 10 lat nadają się do zbierania kory. Na skalę przemysłową uprawiane są krzaczaste formy drzew w celu zbierania surowców. Po prostu okresowo przecinają wierzchołki, z których usuwają korę. Lub wyciąć dzieci w korzeniu. Po pewnym czasie w tym miejscu zaczynają rosnąć nowe pędy i krzaki dębu. Wczesną wiosną, gdy drzewa się obudzą, a sok zacznie się poruszać wzdłuż nich, możesz zacząć zbierać surowce. Powstały materiał jest przeznaczony do szybkiego suszenia. Młoda kora jest ceniona wyżej niż stara, ze względu na wysoką zawartość garbników w kompozycji. W medycynie ludowej stosowane są żołędzie. Oprócz garbników zawierają oleje i skrobię. Liście są również używane ze względu na pigmenty barwiące w kompozycji. W jaki sposób stosuje się go w medycynie w różnych krajach? W medycynie ludowej w różnych krajach używa się kory, młodych gałązek, liści i żołędzi. Przepisy i zastosowania różnią się nieznacznie. Na przykład w Rosji wywar z kory jest uważany za dobry lek na krwawiące dziąsła, biegunkę wydzieliny krwi. Zaleca się picie w celu leczenia szkorbutu, niewydolności wątroby. W życiu codziennym zebrane liście są umieszczane w słoikach z marynatami, a kawa jest mielona ze smażonych żołędzi. Polscy uzdrowiciele wykorzystują właściwości wiążące wywar z kory. Narzędzie służy do leczenia ran, zmniejszenia procesu zapalnego pęcherza moczowego. Zaleca się również kobietom w okresie menstruacji, aby zmniejszyć wydzielanie i złagodzić ból. Wiadomo, że bułgarscy uzdrowiciele przygotowują leki na dyzenterię, zapalenie migdałków i choroby żołądka z kory dębu. Używaj przygotowanych maści do leczenia chorób skóry. Ostrożnie Skutki uboczne Zalecenia ogólne to umiarkowane stosowanie leków zgodnie z popularnymi przepisami. Lekarze kategorycznie zakazują podawania dziecku naparów i proszków. Aby doprowadzić do zatrucia, wymioty mogą powodować zbyt częste płukanie jamy ustnej naparem z kory. Utrata węchu może zagrażać osobom, które zażywają leki zbyt długo. Nie polecaj próbować na sobie naturalnych leków cierpiących na zaparcia i hemoroidy. Powszechne przepisy kulinarne Od żołędzi zrobić napary. W leczeniu gruźlicy obrane owoce piecze się w piecu, a następnie kruszy. Proszek z trzech łyżeczek wylał wrzącą wodę i pół kubka objętości i nalegał. Zużyj 1 łyżkę stołową przed lunchem. Napar z 1 łyżeczki w tej samej ilości wody pomoże w przypadku zapalenia jelit. Konieczne jest wypicie szklanki przed posiłkiem. Proszek z żołędzi pomoże w cukrzycy. Tylko zebrane dojrzałe owoce są suszone i kruszone. Zaleca się używać w ciągu miesiąca 1 łyżeczkę 3 razy dziennie. Proszek można spłukać wodą lub herbatą. Po kursie musisz zrobić sobie przerwę. Odwar z kory pomaga w chorobach kobiecych - procesach erozji macicy, chorobach grzybiczych. Konieczne jest wylanie 20 gramów surowców za pomocą dwóch szklanek wody i gotowanie na małym ogniu przez pół godziny. Użyj wywaru do douching. Kiedy zatrucie grzybem taki wywar pomoże wyeliminować toksyny. Pij to 50 ml 3 razy dziennie. Zwykły dąb służy do budowy statków i domów, jego surowce są wykorzystywane w medycynie i kosmetologii, a ogromne korony codziennie nasycają powietrze tlenem. Jego zalety są nieocenione. Najważniejsze dla ludzkości jest racjonalne zarządzanie takim zasobem i ochrona dębowego bogactwa. Zobacz pełną wersję : jak uratować źle zaolejoaną, rudą podłogę - dąb Właśnie obejrzałam efekty po położeniu podłogi - dąb natur, szczotkowany, czterostronna faza, olejowosk bezbarwny. Niestety podłoga nie dość, że nie jest równa (niektóre deski są nieco wyżej, inne trochę niżej...), fazy wzdłuż desek prawie nie widać, do tego wyszła miejscami rudawa. Zdaję sobie sprawę, że to drewno i zawsze deski będą różnić się odcieniem, ale podłoga miała być jasna, a wyszła miejscami jak przybrudzona. W słabym świetle wygląda po prostu jak 20-letnia decha, a nie o taki efekt chodziło do nowoczesnego wnętrza... Czy mogę z tym cokolwiek zrobić? Czy jak ją zeszlifuję, to przy doborze innego oleju jestem w stanie uzyskać lepszy efekt? No i czy wtedy już całkowicie stracę fazowanie (które nie jest głębokie i "dobre"), czy też jest jakiś sposób na fazowanie już położonej deski? Wydałam na podłogę majątek i jestem załamana... Co w tym wszystkim najgorsze, Panowie olejowali podłogę na miejscu wałkiem, i teraz widać ciemniejsze pasy wzdłuż kilku sąsiadujących desek - dokładnie wiem, gdzie kończyli jedno machnięcie wałkiem (to chyba nie jest widoczne na zdjęciach, chociaż widać, że miejscami deski mają jasne "placki"). 281872 281873 281874 281875 monkey22228-09-2014, 08:06Deski z faza sa zazwyczaj montowane jako gotowce wiec moim zdaniem nie było potrzeby olejowac ich po zamontowaniu. My takie podłogi olejujemy lub lakierujemy w warsztacie i juz gotowe montujemy , na kazda deske mniej wiecej aplikujemy tyle samo oleju lub lakieru bo robimy to systemem ( pedzlem olej , odczekać , nadmiar scieramy szmatka) - wychodzi idealna powłoka... Co do kolorów to jest to drewno i różne deski różnie pija i efekt może być różny . Gotowy materiał daje możliwość doboru odcieni i kolorów i te brzydsze można umieszczac np w garderobach itp.. Nie możesz winić parkieciarzy za kolory jeśli zdecydowałas sie na taki kolor a wyszło inaczej troche - zawsze trzeba pamietac ze próbka na puszcze to co innego niz na drewnie, że próbka na jedenej desce tez bedzie inaczej wygladac niz na 20m2. Deski szczotkowane też inaczej oddaja kolory . Slady wałka zawsze mozna poprawic i z tym nie ma problemu...Szlifowanie wybij sobie z głowy bo poniesiesz ogromne koszty biorac pod uwage ze trzeba bedzie tez faze odratowac:) Deski z faza sa zazwyczaj montowane jako gotowce wiec moim zdaniem nie było potrzeby olejowac ich po zamontowaniu. My takie podłogi olejujemy lub lakierujemy w warsztacie i juz gotowe montujemy , na kazda deske mniej wiecej aplikujemy tyle samo oleju lub lakieru bo robimy to systemem ( pedzlem olej , odczekać , nadmiar scieramy szmatka) - wychodzi idealna powłoka... I tu jest pies pogrzebany - parkieciarze kleili u nas surową deskę, niczym niezabezpieczoną. Potem olejowali podłogę wałkiem i niczego nie ścierali szmatką. Z tego powodu na deskach mam poziome pasy, bo olej nie wchłoną się równo. Co więcej deski nie są ułożone równo (niektóre są wyżej niż te sąsiadujące), więc faza i tak ginie, stąd też moje pytanie o to, czy w ogóle fazę da się odzyskać. Nie bardzo wiem jak tych śladów się pozbyć, bo jak zaolejują podłogę jeszcze raz, to jeszcze mocniej się zażółci, a jak zrobią to w ten san sposób, to zakładam, że ponownie ślady zostaną :/ Czy jak odczekam rok i olej trochę będzie wychodzić, to jest szansa na użycie innego oleju lub innej metody olejowania niż wałek, aby uzyskać inny efekt, czy te deski już na lata zostaną takie jakie teraz wyszły? Witam. Jakiego "olejo-wosku" (firma) użyto?, to robili "parkieciarze", czy firma ogólnobudowlana?:rolleyes:, Przy parkietach szczotkowanych, fazowanych powinni wiedzieć, jak zaaplikować olej aby efekt końcowy był należyty (bez plam, zacieków, itp). Efektem cyklinowania, bedzie mnimum, lub brak V fugi, i efekt szczotkowania. (to jest deska warstwowa??? ile mm. ma warstwa wierzchnia???) (Można oddtworzyć faze V-fugi, i efekt szczotkowania :rolleyes: ) ale to są dodatkowe koszta. Pozdrawiam (foto z naszych realizacji: olejowanie szczotkowanych desek) 282178282179282181282182 . (foto z naszych realizacji: olejowanie szczotkowanych desek) 282178282179282181282182 mogę się spytac jaki to olej? Pracuje na róznych olejach, zalezy od deski, parkietu, schodów. Pozdrawiam (przedstawiam te, których uzywam ) 282303282304282305282306282307 Montejro02-10-2014, 15:55mam to samo :( rudą podłogę! Witam. Jakiego "olejo-wosku" (firma) użyto?, to robili "parkieciarze", czy firma ogólnobudowlana?:rolleyes:, Przy parkietach szczotkowanych, fazowanych powinni wiedzieć, jak zaaplikować olej aby efekt końcowy był należyty (bez plam, zacieków, itp). Efektem cyklinowania, bedzie mnimum, lub brak V fugi, i efekt szczotkowania. (to jest deska warstwowa??? ile mm. ma warstwa wierzchnia???) (Można oddtworzyć faze V-fugi, i efekt szczotkowania :rolleyes: ) ale to są dodatkowe koszta. To "parkiciarze", zajmują się konkretnie podłogami i schodami. Położony był olejowosk OSMO, bezbarwny, półmat. Jest to lita deska, 16mm. O efekt szczotkowania się nie martwię, bo deski są wyszczotkowane aż zanadto, więc tego efektu nie stracę. Niestety faza jest malutka i ona na pewno zginie gdyby zdejmować warstwę z tym olejowoskiem. Czy odzyskanie fazy to bardzo duży koszt? Powered by vBulletin™ Version Copyright © 2022 vBulletin Solutions, Inc. All rights reserved. Spolszczenie: - Polski support vBulletin Dąb - rodzina bukowate Gatunki dębu: znamy 200 gatunków w tym często spotykane w Polsce: dąb szypułkowy, dąb bezszypułkowy i dąb czerwony. Oraz spotykane rzadziej w naszych parkach, lasach czy arboretach: dąb burgundzki, dąb błotny, dąb omszony i dąb wielkolistny. Dąb szypułkowy (Quercus robur) Cechy drzewa: Dąb szypułkowy to potężne, majestatyczne, drzewo osiągające wysokość do 40-50 metrów i średnicę 1,5-2,0 metrów, a czasami więcej. Pień jest prosty, dobrze wyrośnięty, często skręcony i do wysokości 15 m bez gałęzi. Kora jest gruba, głęboko spękana, ciemnoszara. Liście. Liście ułożone skrętolegle, wyrastają w pękach po kilka sztuk. Eliptyczne lub odwrotnie jajowate, osiągają od kilku do 18 cm długości i 12 cm szerokości, posiadją 4 do 7 par nieregularnych, zaokrąglonych klap na brzegu. Ogonek liściowy krótki do 1 cm długości. Kwiaty. Rozdzielnopłciowe. Kwiaty męskie zebrane są w długie 2–6 cm, luźne, zwisające kotki o barwie zielono-żółtej. Wyrastają po 2–3 z pąków bocznych zeszłorocznych pędów. Mają od 5 do 8 nagich pręcików. Kwiaty żeńskie są niepozorne, rozwijają się na szczytach tegorocznych pędów, zebrane po 2–5 w kwiatostany na długich szypułkach. Owoce. Owoce - beczułkowate, wydłużone orzechy zwane żołędziami, rosnące na długich, do 8 cm szypułkach. Pochodzenie: Europa, Kaukaz, Azja Zachodnia. Rozmaitości: Jest jednym z najpopularniejszym z naszych drzew w lasach liściastych. Bardzo łatwo się rozsiewa. Kwitnie później, najczęściej 2 tygodnie po dębie bezszypułkowym. Najstarszy dąb szypułkowy w Polsce rośnie w Bąkowie (wieś i gmina Warlubie w województwie kujawsko-pomorskim). Dostarcza bardzo wartościowego, twardego, ciężkiego i trwałego drewna bardzo cenionego w stolarstwie i bednarstwie. Użyto go przykładowo przy budowie osady Biskupin. Kora dębu jest surowcem garbnikowym znanym jako środek ściągający. Stosowana przy stanach zapalnych skóry, błon śluzowych i oparzeniach. Posiada również właściwości ściągające, przeciwzapalne, bakteriobójcze oraz przeciwbiegunkowe. Żołędzie są podstawowym pokarmem dla zwierzyny leśniej i parkowej. Drzewa podobne: Dąb beszypułkowy ma mniej klapowane liście i owoce nie posiadające długich ogonków. Młode, nieowocujące drzewa tych dębów dość trudno jednak rozróżnić. Lokalizacja zdjęć: Żyrardów park Dittricha, ul. Piastowska, okoliczne skwery i lasy. - Zdjęcia dębu szypułkowego - Dąb szypułkowy odm. strzępolistna (Quercus robur Pectiniata) Cechy drzewa: Odmiana bardzo podobna do gatunku ale z charakterystycznymi postrzępionymi liściami. Dużo mniejsza i niższa. Pozostałe cechy, jak u podstawowego gatunku. Pochodzenie: Europa, Kaukaz, Azja Zachodnia. Rozmaitości: Rzadko spotykana w naszych parkach. Drzewa podobne: Przypomina strzępolistną odmianę buka zwyczajnego. Lokalizacja zdjęć: Park w Łazienkach w Warszawie. - - Dąb bezszypułkowy (Quercus petraea) Cechy drzewa: Dąb bezszypułkowy to drzewo do 35 metrów Kora jest cienka, jasnoszara do żółtawej, z wiekiem łuskowata, płytko spękana. Liście. Liście długości do 14 cm, ustawione skrętolegle. Blaszka liścia z 5–8 zaokrąglonymi klapami, z krótkim ogonkiem. Klapy blaszki regularne, niezbyt głęboko wcięte. Kształt nasady blaszki liściowej klinowaty. Młode liście pokryte są puszystymi włoskami, które potem zanikają i pozostają tylko na spodzie blaszki. Nerwy boczne dochodzą prawie wyłącznie do szczytów klap. Kwiaty. Kwiaty męskie tworzą zielonkawe, zwisające długie kotki. Kwiaty żeńskie, siedzące na szypułkach do 10 mm długości. Są również zielonkawe, występują pojedynczo lub zebrane po 5 sztuk. Owoce. Owoce - żołędzie są osadzone na bardzo krótkich szypułkach. Pochodzenie: Europa Środkowa, Wielka Brytania. Rozmaitości: Najstarszy dąb bezszypułkowy w Polsce rośnie w Turowie (województwo opolskie) i ma ponad 370 lat. Drzewa podobne: Dąb szypułkowy. Lokalizacja zdjęć: Żyrardów park Procnera, Jantar, Milanówek. - Zdjęcia dębu bezszypułkowego - Dąb czerwony (Quercus rubra) Cechy drzewa: Dąb czerwony to drzewo wysokości do 25 metrów. Pień prosty, kora gładka, szara, lekko połyskująca. Z wiekiem staje się brązowawa, spękana i matowa. Liście. Liście do 20 cm długości, ułożone skrętolegle, na ogonkach 2-5 cm. Owalne, zatokowato podzielone z ząbkowatymi płatami. Na jesieni przybierają jaskrawoczerwoną lub brązową barwę. Kwiaty. Kwiaty męskie są zebrane w kotki, a kwiaty żeńskie wyrastają pojedynczo. Kwitnie pod koniec maja. Owoce. Szarobrązowe żołędzie dojrzewają w ciągu 2 lat i siedzą w charakterystycznych spłaszczonych miseczkach. Pochodzenie: Środkowa i Wschodnia część Ameryki Północnej. Rozmaitości: Wykorzystywany głównie, jako drzewo ozdobne (jesienne przebarwienia). Charakteryzuje się szybkimi przyrostami i łatwym przystosowaniem do środowiska. Bardzo inwazyjny gatunek. Drzewa podobne: Można go pomylić z rzadko u nas występującym dębem błotnym. Lokalizacja zdjęć: Żyrardów parki i skwery, ul. Struga. Międzyborów - okolice dworca PKP. Parki w Warszawie, cmentarz na Woli. - Zdjęcia dębu czerwonego - Dęby strona druga - Drzewa Polski - Atlas drzew - Dąb jest uważany za długowieczny, często związany z mądrością i trwałością. I nie bez powodu. Długość życia dębu wynosi do 5 wieków, chociaż w historii istnieją okazy żyjące ponad 1000 dębu. Jak wygląda dąb? Dąb jest drzewem liściastym. Wielkość dębu jest imponująca. Jego średnia wysokość wynosi około 35 metrów, choć czasami spotyka się również 60-metrowe olbrzymy. Grubość dębu może być również imponująca. Pień dębu ma przeciętnie około 1,5 m średnicy, pokryty jest ciemną korą, nakrapiany pęknięciami, kręty i liścia drzewa zależy od rodzaju dębu. Liście dębu mogą być klapowane, zębate, zębate i inne. Gałęzie dębu pośrednie, zakrzywione. Ta krętość wynika z faktu, że dąb jest bardzo wrażliwy na promienie słoneczne. Podczas wzrostu pędy rozciągają się do światła i dlatego zmieniają kierunek w zależności od pory roku, pogody i pory korzeniowy dębu jest bardzo dobrze rozwinięty. Zwykle korzenie dębu są ogromne i sięgają głęboko w ziemię. Korona dębu i jego kształt zależy w dużej mierze od warunków, w jakich rosną drzewa. W lasach głównie pnie dębu są proste, a nawet osobno rosnące rośliny na równinach są bardzo mocno rozłożone. Korony takich dębów w obwodzie są mierzone w metrach. Jeśli drzewo rosło w ekstremalnych warunkach, na przykład z powodu braku wilgoci lub pod częstym wpływem wiatru, wówczas korony takich dębów są zdeformowane i nie do końca jasne i regularne w dębu. Kwiaty dębu późną wiosną. Kwiaty dębu są małe i zielone, niedostrzegalne wśród liści. Kwiaty męskie składają się tylko z pręcików, kwiatów żeńskich - ze słupka. Męskie kwiaty są zbierane w kwiatostanach, podobnie jak kolczyki. Kobiety są na krótkich łodygach, wyglądają jak zielone ziarna z czerwonym wierzchołkiem. Żołędzie rosną z żeńskich kwiatów całym świecie rośnie duża liczba gatunków dębów. W sumie jest ich około 600, chociaż istnieją dowody, że nie ma więcej niż rodzajami dębów są: Dąb angielski,Płaczący dąbDąb bagiennyDąb skalnyDąb gruziński,Dąb o długiej twarzy,Dąb mongolskiDąb kasztanowy Gdzie rośnie dąb? Najczęściej dąb występuje w regionach o umiarkowanym klimacie na półkuli północnej. Chociaż niektóre gatunki tych olbrzymów występują w tropikach, to prawda, tylko w tych miejscach, gdzie temperatura powietrza nie jest bardzo wysoka, głównie w regionach dobrze rosną w bogatych glebach, takich jak średnia wilgotność, ale znane są gatunki, które dobrze żyją na bagnach lub, odwrotnie, w warunkach braku uprawiać dąb z żołędzi. Dęby owocują od 30 lat po posadzeniu. Owoce dębu są kłonicami. Ozdobne gatunki dębu rozmnażają się dość łatwo za pomocą przeszczepów. Najlepszą opcją do sadzenia dębu jest jesień, przed pierwszym śniegiem i mrozem. Jednak w tym okresie żołędzie dębu mogą być spożywane przez małe gryzonie, więc często są trzymane do wiosny i sadzone z początkiem ciepłych dni. Do sadzenia należy wybrać nasiona dębu żywego, które składają się z żółtych liścieni z żółtym lub czerwonawym zarodkiem sadzić dąb? Wariantem sadzenia dębu jest również zbieranie kiełkujących żołędzi w parku lub w lesie wczesną wiosną bezpośrednio po stopieniu się śniegu. Takie nasiona z kiełkami można natychmiast zasadzić w ziemi, uważając, aby delikatne i jeszcze nie silne kiełki nie wysychały i nie pękały. Sadzonki dębu muszą być chronione przed chwastami i nie zapomnieć o wodzie podczas lecznicze dębu. Zastosowanie dębu jest dość szerokie. Owoce dębu, kory i gałęzi dębu są często używane w celach medycznych. Ponadto cenione jest luksusowe drewno dębu - właściwości lecznicze. Kora dębu, której stosowanie znajduje się w medycynie, jest bardzo przydatna. Kora dębu jest stosowana do łagodzenia stanów zapalnych, jest skutecznym gojeniem się ran i ściąganiem. Kora dębu rosołowego leczy choroby żołądka, alergie, choroby skóry, gardło, błony śluzowe, dobre na dziąsła. Żołędzie dębowe mają również korzystne właściwości, pomagają w biegunce, krwawieniu z żołądka, leczeniu przepukliny, oparzeniach, problemach dębu do celów leczniczych zbierana jest wiosną. Przede wszystkim cenione są surowce z młodych gałęzi i pni. Po zebraniu kora musi zostać wysuszona, ale nie na długo - 2-4 dni. W przypadku długotrwałego przechowywania proces ten należy zwiększyć, aż kora osiągnie cechy dębów Drzewa tego gatunku charakteryzują się dość silną koroną i systemem korzeniowym. Liście mają skórzastą powierzchnię, mogą różnić się kształtem, kolorem, zdolnością do zimy (wiele odmian zrzuca liście na zimę). W odniesieniu do odporności na warunki klimatyczne wszyscy członkowie rodziny dębów tolerują wietrzną i suchą miejscami do sadzenia są otwarte, dobrze oświetlone tereny z glebą gatunki dębu, powinieneś kierować się przede wszystkim wielkością działki: jeśli jest duża ilość wolnej przestrzeni, drzewa tworzące rozpościerającą się koronę będą wyglądać spektakularnie, a przy minimalnej przestrzeni, najlepszym wyborem będą nisko rosnące odmiany z wąską koroną w kształcie rozpowszechnione przy rejestracji krajobrazów parków, ogrodów, działek osobistych otrzymało 10 typów - kamień, czerwony (północny), wielkoowocowy, biały, bagienny, wierzba, duży pył (wschodni), mongolski, kasztanowaty, kamiennyZimozielone drzewa tego gatunku są odporne na niskie temperatury i suszę. Dąb osiąga wysokość 25 metrów, charakteryzuje się utworzeniem szerokiej korony rozgałęziającej i potężnego pnia o bogatym szarym kolorze. Długość błyszczących ciemnozielonych liści nie przekracza 8 cm, liście mogą mieć cały lub zmienny kształt, tylna strona ma żółtawy lub białawy kolor, możliwe jest lekkie owłosienie. Możliwe jest sadzenie dębów kamiennych w każdej glebie w miejscach o dowolnym świetle. Drzewa są podatne na cięcie, dzięki czemu można tworzyć żywopłoty, dlatego stają się spektakularną ozdobą zwykłych ogrodów, parków, następujące formy dekoracyjne tego typu:Wąskolistny,Długolistny,Forma Forda - charakteryzuje się obecnością wąskiej korony i wąskich liści,Złoty Motley (z charakterystycznym kolorem liści),KręconeDrobnolistny, dąbDrzewo ma smukły kształt, osiągając 25 metrów wysokości. Korona, przypominająca kształtem namiot, składa się z błyszczących liści ze spiczastymi ostrzami, głębokimi rowkami i długością do 20 cm. Kolor liści zmienia się w zależności od pory roku i wieku dębu: w sezonie wiosenno-letnim kolor zmienia się od czerwonawego do ciemnozielonego. okres jesienny staje się szkarłatno-czerwony i brązowo-brązowy odpowiednio u młodych i dorosłych drzew. Gatunek ten jest szeroko stosowany w ulicach krajobrazu, tworząc alejki w postaci tablic grupowych lub tasiemców. Najlepiej rośnie na terenach otwartych z gruntami o głębokiej strukturze, jest w stanie wytrzymać mroźną i wietrzną pogodę, jest odporna na cieniowanie boczne, nie podlega negatywnemu wpływowi mączniaka prawdziwego. Cechą drzewa jest możliwość zagłuszenia hałasu miasta. Niepożądane jest sadzenie takiego gatunku na glebach wapiennych, nadmiernie nawilżonych. Dąb duży owocowyDrzewo o grubym pniu i rozgałęzionej koronie przypominającej namiot może osiągnąć wysokość 30 m. Liście jajowate tworzące koronę z głębokimi płatami (długość liścia wynosi około 25 cm) mają biało-zielone dno i ciemnozielony kolor na górze. Jesienią kolor zmienia się na żółto-brązowy. Można go sadzić jako szyszkę lub tasiemca, lubi obfite podlewanie, dobrze znosi niskie temperatury. Ten typ charakteryzuje się szybkim wzrostem, dojrzewaniem dużych raczej bezpretensjonalny, najlepiej rośnie na pożywnych głębokich glebach. Wysokość dorosłej rośliny wynosi około 30 metrów, rozłożyste gałęzie tworzą szeroką koronę w kształcie namiotu. Długość liścia sięga 22 cm, a kolor liści zmienia się w zależności od pory roku: od jasnoczerwonej (w momencie kwitnienia) do jasnozielonej (w lecie), ciemnoczerwonej lub fioletowo-fioletowej (jesień). Tacy członkowie rodziny dębów nie mogą wytrzymać ciężkich mrozów, tolerują suchą pogodę. Skutecznie wyglądają jak bagiennyPodobnie jak większość drzew tego gatunku, osiąga wysokość 25 metrów, tworząc najpierw wąsko - i z czasem - szeroka korona piramidalna. Cechą młodych pędów jest obecność czerwonawo-brązowej kory. Długość ostro zakończonych liści z gładkimi zębami nie przekracza 12 cm, dolna część liścia jest pomalowana na jasnozielony kolor, a góra - nasycony zielony kolor. W rogach żył poniżej tworzą kępki. Jesienią kolor liści staje się jasny fioletowy. Gatunek ten najlepiej rośnie na pożywnych, dobrze nawilżonych glebach, nie toleruje silnych mrozów (młode pędy lekko zamarzają). Używany do formowania grupy lub lądowania na alei lub lądowania wierzbowyJest to smukłe drzewo ozdobne z szeroką zaokrągloną koroną i osiągające wysokość 20 metrów. Cechą liści jest podobieństwo do liści wierzby (długość i szerokość jednej ulotki wynosi odpowiednio około 12 i 2 cm). Dla młodych liści charakteryzuje się silnym pokwitaniem od dołu. Kolor liści waha się od zielonego na wiosnę i latem do ciemnożółtego jesienią. Może rosnąć na każdej glebie w miejscach o wystarczającym oświetleniu, może wytrzymać silne mrozy. Równie skutecznie wygląda iw grupowaniu nasadzeń i lądowaniu krupnopylnikowy (kaukaski alpejski)Wysokość drzewa nie przekracza 20 metrów. Liście o długości około 18 cm różnią się charakterystyczną formą wyciętą w kule z krótkimi, tępymi płatami (od 8 do 10). Górna część arkusza ma gładką powierzchnię i jest pomalowana na ciemnozielony kolor, a dolna na żółto-szarą z powodu gęstych kosmków. Te gatunki dębu są odporne na suchą i mroźną pogodę, ale rosną raczej wolno. Dekoracyjne nasadzenia są często tworzone przez hybrydy wielowarstwowe nazwane imieniem Michurin, Timiryazev, Komarov, mongolskiDrzewo ma wygląd dekoracyjny, osiągający wysokość 30 metrów. Liście charakteryzują się podłużnym, odwrotnie jajowatym kształtem z krótkimi, nieostrzymi płatami. Długość jednego arkusza nie przekracza 20 cm, a kolor liści waha się od ciemnozielonego latem do żółtobrązowego jesienią. Toleruje cieniowanie boczne (jeden z czynników szybkiego wzrostu dębu), ale lubi dobre oświetlenie z góry. Najbardziej optymalne warunki wzrostu - półcień. Odnosi się do gatunków odpornych na mróz, ale może cierpieć z powodu późnych przymrozków na wiosnę. Posadzone jako tasiemiec lub element tablicy, gdy tworzysz kasztanowyDotyczy gatunków wymienionych w Czerwonej Księdze. Drzewo charakteryzuje się obecnością szerokiej korony w kształcie namiotu, zdolnej do osiągnięcia wysokości 30 m. Masywne liście (o długości około 18 cm) ze spiczastymi trójkątnymi zębami przypominają liście kasztanowca. Górna część arkusza jest pomalowana na ciemnozieloną, a dolna - w jasnozielonym kolorze (jest krótka drzemka). Specyfiką dębu kasztanowego jest szybki wzrost, mrozoodporność. Najlepiej rośnie w wilgotnej angielski (Quercus robur) - wieloboczny przedstawiciel lasów zachodnioeuropejskich i rosyjskich Gatunek ten otrzymał maksymalny rozkład w projektowaniu krajobrazu, jest integralnym elementem lasów iglastych i liściastych. Najlepiej rośnie w glebach odżywczych na otwartych terenach z wystarczającą ilością światła, toleruje suchą i wietrzną pogodę, nie lubi overmoistening. Wysokość dorosłego drzewa może osiągnąć 50 metrów. Uprawiany w ramach nasadzeń grupowych, ma wysoką koronę i smukły, długi pień, a gdy jest stosowany jako tasiemiec, korona staje się szeroka i ma niskie sadzenie. W przypadku skórzastych liści o maksymalnej długości 15 cm charakterystyczny jest kształt odwrotnie jajowaty lub podłużny z nieostrzonymi płatami (nie więcej niż 7). Przedstawiciele dębu należą do najtrwalszych gatunków, których życie wynosi około 1500 lat. Dąb szypułkowy jest reprezentowany przez kilka odmian, z których każda ma swoje własne cechy:Atropurpurea - pędy i liście mają kolor wina, który jesienią zmienia się na zielono-fioletowy. Dąb może rosnąć tylko na obszarach chronionych przed zimnymi wiatrami,Compacta - zaokrąglona korona jest uformowana na niskiej łodydze,Różnobarwny - ma białe liście z barwnymi plamami koloru,Concordia to karłowaty dąb z liśćmi, których kolor zmienia się z jasnożółtego w okresie kwitnienia na zielony i miedzi odpowiednio latem i jesienią,Fastigiata Koster - tworzy oryginalną koronę w kierunku pionowym,Pyramidalis to karłowaty dąb z wąską koroną w kształcie piramidy,Asplenifolia to niski dąb o zaokrąglonej koronie z liśćmi o małych rozmiarach, grubo rozciętymi na całej skalnyZnany również jako dąb kornwalijski lub dąb zimowy, jak to się nazywa w Niemczech, dąb skalny przypomina wyglądem dąb szypułkowy, ma również ten sam duży namiot koronowy. Siedlisko tego dębu to prawie cała Europa, zwłaszcza obszary górskie, w tym nasze rodzime Karpaty ukraińskie. Liście tego dębu są jasnozielone i mają niewłaściwy kształt jest przedstawicielem rodziny Buk. Znaleziono w postaci krzewów i drzew. Te ogromne luksusowe olbrzymy są znane absolutnie każdemu. Nawet w czasach starożytnych dąb był symbolem długowieczności i siły w wielu narodach. Roślina ta występuje w większości regionów półkuli północnej, a niektóre gatunki rosną również na półkuli południowej. W tym artykule opiszemy szczegółowo niektóre gatunki tej pięknej i potężnej charakterystyka rodzaju Dąb przez długi czas uważany był za symbol mądrości i przedstawiciele rodzaju kontynuują swój cykl życia przez około 5 wieków, jednakże niektórzy przedstawiciele okazów na naszej planecie od chrztu w Rosji, czyli przez ponad tysiąc tej rośliny jest imponujący dla wielu: wysokość może wahać się od 20 do 45 metrów lub więcej, średnica pnia u stóp - od 1 do 2 metrów. Członkami rodzaju są rośliny liściaste. Niektóre z nich można przypisać wiecznie zielonemu (liście opadają co 2-4 lata), mieszkańcy strefy umiarkowanej w większości przypadków zrzucają liście każdego roku, gdy nadchodzi zimowy chłód. Ich pień pokryty jest grubą, pomarszczoną, lekko falistą korą. Struktura liści zależy od rodzaju dębu.: na może być ząbkowane, wiosło, owsik itp. Gałęzie dębu mają zakrzywioną strukturę. Tłumaczy to fakt, że dąb jest rośliną bardzo kochającą słońce, której gałęzie zawsze ciągną się ku słońcu, a kiedy zmieniają się pory roku, pędy zmieniają kierunek korzeniowy tych potężnych roślin jest dobrze rozwinięty i wnika głęboko w ziemię.. Korona drzewa ma zazwyczaj kulisty kształt, ale wiele zależy od miejsca wzrostu. Dęby rosnące w lesie mają wąską koronę wydłużoną taka roślina zostanie znaleziona sama w środku pustkowia, to z dużym prawdopodobieństwem jej korona będzie bardzo szeroka i kulista (średnica będzie mierzona w dziesiątkach metrów).Czasami korona może mieć całkowicie nieregularny kształt. Dzieje się tak, gdy roślina rośnie w ekstremalnych warunkach: ze stałym brakiem wilgotności, częstymi silnymi wiatrami itp. Kwitnący dąb zaczyna się późną wiosną. Kwiaty są męskie i żeńskie, ale wszystkie są małe i zielone. Męskie kwiaty są zawsze zbierane w małych kwiatostanach, które przypominają kolczyki, żeńskie są jak małe ziarna. To z kobiecych kwiatów w przyszłości powstają owoce - dębów śródziemnomorskich, Kanada, Europa Południowa Ten rodzaj obejmuje około 600 gatunków roślin. Niektóre z nich rosną w strefach umiarkowanych i subtropikalnych południowej części Europy i Morza typ dębu ma dużą liczbę form dekoracyjnych, które różnią się strukturą i kolorem liści. Roślina jest bezpretensjonalna dla warunków pogodowych i typu problemów wytrzymują zmiany temperatury, zbyt mokrą lub suchą glebę, warunki środowiskowe dużych miast. Dąb kamienny jest wiecznie zielony, a na wolności osiąga wysokość 25-35 metrów. Ma gładką szarą korę i grubą koronę. Długość skrzydła waha się od 25 do 75 mm. Z góry mają błyszczące występują trzy rodzaje liści.:owalny,eliptyczny,szeroko lancetowate. Drzewo rośnie bardzo szybko iw ciągu 60-70 lat osiąga maksymalną wysokość. Часто используется в декоративных целях для озеленения парков, усадьб, живых изгородей и вид дуба еще называют северным, так как наиболее часто встречается он в Канаде — самой северной стране американского представитель рода предпочитает произрастать в лиственных лесах или по берегам рек и озер (но исключительно на умеренно-сухих почвах).Растение может достигать 25 метров в высоту, ширина кроны при этом варьируется от 5 до 15 и блестящие,mają charakterystyczny czerwono-bordowy kolor (jesień) i ciemnozielony - latem,długość liścia wynosi około 15-20 cm, szerokość - 8-12 cm. Czerwony dąb ma wysoki poziom odporności na mróz i suszę. Praktycznie nie jest uszkodzony przez choroby i szkodniki, jest odporny na mączniaka jest wybredna jeśli chodzi o skład gleby, więc można ją sadzić w prawie każdym miejscu (do celów dekoracyjnych - w ogrodach ogrodowych, parkach, alejach, chodnikach ulicznych).Ozdobne podgatunki mają piękne złociste, słoneczne liście, które coraz częściej przyciągają właścicieli prywatnych parków i naturze występuje w zachodniej części Morza Śródziemnego. Ukazuje się w lasach Francji, Hiszpanii i Portugalii. Toleruje gorący klimat i suchą glebę, rzadko występuje w pobliżu wybrzeży rzek na mokrej korkowy ma dobrze rozgałęziony system korzeniowy, osiąga wysokość 25-30 metrów, ma umiarkowanie gęstą kulistą koronę. Praktycznie nie jest używany do celów dekoracyjnych w północnej części Europy i Ameryki, ponieważ całkowicie zamarza w temperaturze -22 ° CJej liście są owalne, pokryte białawym pokwitaniem od dołu. Malowane w kolorze szaro-zielonym. Roślina ma grubą korę, która chroni pień przed palącym słońcem krajów śródziemnomorskich. Kora dębu korkowego jest szeroko stosowana do celów technicznych. Służy do produkcji parkietu, kapsla, spodów do butów przedstawiciel rodziny Beech jest dystrybuowany prawie w całej Europie.. Jednak najczęściej występuje na obszarach górskich i skalistych takich krajów:W przeciwieństwie do dębu korkowego, skalisty jest w stanie wytrzymać silne zimowe przymrozki Danii, Szwecji i Norwegii, więc regularnie występuje również w tych krajach. Roślina ta stała się najbardziej popularna w Walii, gdzie jest jednym z symboli narodowych (nazywana jest również dębem walijskim).Dąb skalny ma koronę namiotową, jej wysokość od stopy sięga 30-40 metrów. Dane botaniczne wskazują, że roślina ta nie jest praktycznie zakorzeniona w obszarach górskich i skalistych (od 0,1 m do 3 m). Jednak na dobrze osuszonej glebie leśnej korzeń palowy można zakopać na głębokości 30–35 metrów. Liście mają jasnozielony kolor i nieregularną strukturę łopatkową, osiągającą długość 12 cm, liście mają klinowatą lub zaokrągloną podstawę, po bokach 5-7 nierównych nierównych płatów. Roślina ta ma wartość dekoracyjną ze względu na jej skórzaste piękne z Ameryki Północnej W dzikiej naturze Ameryki Północnej rośnie ponad 250 gatunków roślin tego rodzaju. Ten kontynent ma największą różnorodność dębów, z których większość, co dziwne, rośnie w w naturalnym środowisku występuje we wschodnich Stanach Zjednoczonych i Meksyku. Biały dąb zdobi parki i zaułki wielu krajów europejskich, w tym Ukrainy, Rosji i Mołdawii. Ma niską mrozoodporność (w Petersburgu w okresie zimowym bez odpowiedniego schronienia zamarza twardo). Uwielbia bogate w gleby mineralne i organiczne. Stosunkowo korzystnie toleruje letnie upały z minimalnymi ma potężny, gęsty, gruby pień, który pokryty jest jasnoszarą korą. W wieku 40-50 lat osiąga wysokość 30 m, rośnie dość szybko (w porównaniu z innymi członkami rodzaju).Ma latem ciemnozielone liście i jesienią fioletowo-fioletowe lub bordowo-czerwone liście. Liście mają podłużną, owalną strukturę. Ich długość wynosi 12-20 cm, szerokość - 7-10 owocUkazuje się w wielu regionach Ameryki Północnej. Roślina nie toleruje silnych mrozów, ale preferuje wilgotną umiarkowanie bogatą glebę. Jest aktywnie wykorzystywany w projektowaniu dekoracyjnym i krajobrazowym w postaci tasiemców i nasadzeń grupowych. Duży dąb rośnie szybko i osiąga wysokość 30-35 metrów. Ma rozległą umiarkowanie gęstą koronę. Liście są zielone w okresie letnim, jesienią stają się czerwonawe. Mają strukturę odwrotnie jajowatą, osiągają długość 25 rozpowszechniony we wschodniej części Stanów Zjednoczonych, gdzie rośnie w pobliżu brzegów rzek, na obrzeżach dróg (jak wilgotna gleba). Smukłe drzewo, dorasta do 25 m wysokości. Korona struktury piramidalnej, której średnica projekcji waha się od 10 do 15 m. Kora pozostaje gładka przez długi czas, jest zabarwiona na są stosunkowo małe (do 12 cm), mają 5-7 cięć prawie do połowy. Dno pokryte białawym pokwitaniem. W okresie jesiennym uzyskaj jasny fioletowy odcień. Dąb bagienny ma siedzące żołędzie, które nie przekraczają średnicy 15 mm. WillowyOjczyzna to wschodnie stany Stanów Zjednoczonych. Drzewo ma piękny dekoracyjny wygląd, ma smukły pień i niewielką wysokość (średnio - do 20 m). Korona ma szeroką strukturę, ale w młodości pozostaje wąska jest pokryty pięknym liściem, który ma następujące cechy.:około 12 cm długości i nie więcej niż 3 cm szerokości,liście są bardzo podobne do wierzby, co było powodem nazwy tej rośliny,nudne, od spodu mają małe białawe pokwitanie. Dąb iglasty uwielbia zwiększoną ilość światła słonecznego, preferuje gleby umiarkowanie wilgotne, których skład nie jest szczególnie wymagający. Utrzymuje mrozy do -23 ° C W kulturze masowej i projektowaniu dekoracyjnym od 1680 sierp rośnie w wilgotnych lasach Stanów Zjednoczonych. Ma dobrą odporność na mróz, lubi zwiększoną ilość światła słonecznego. Okres kwitnienia przypada na maj. W kulturze dekoracyjnej jest niezwykle rośnie 20-25 m wysokości. Ma jajowatą lub zaokrągloną koronę, brązowawe pędy, ciemnoczerwoną nazwę zawdzięcza strukturze liści, które na krawędziach mają sierpowaty kształt. Liście osiągają długość 20 cm, szerokość - do 12 cm, w kształcie klina u podstawy i ostrą są zbierane w grupach, mają ostre wskazówki. LyrateSzeroko rozpowszechniony w południowych i centralnych regionach Stanów Zjednoczonych. Wytrzymuje temperatury do -30 ° C, dlatego jest aktywnie uprawiany w krajach północnych, aby ozdobić parki i alei. Dorasta do 30 m wysokości, ma gęstą kulistą gałęzie są szare, młode pędy są zielonkawo-szare z niewielkim białawym pokwitaniem. Wymiary liści są takie same jak w przypadku dębu półksiężycowego. Mają strukturę odwrotnie jajowatą, lizują, klapują na kwitnienia dębu lirycznego zbiega się z momentem kwitnienia liści (kwiecień - maj). Owoce w pełni dojrzewają tylko we wrześniu. Roślina preferuje wilgotne gleby i dobrze oświetlony teren. AksamitnyW północnych regionach Stanów Zjednoczonych i Kanady aksamitny dąb nie osiąga wysokości powyżej 25 m, ale w południowych regionach roślina wygląda na mocniejszą i osiąga średnią wysokość 42 m. Kora jest borosenchata, wewnątrz jest żółta, na zewnątrz jest ciemnobrązowa lub mają strukturę odwrotnie jajowatą, o długości nie większej niż 18 cm, a korona jest szeroko piramidalna, umiarkowanie gęsta. Żołędzie są nie więcej niż raz na 2 ludy Ameryki Północnej od dawna używają aksamitnej kory dębu do leczenia takich chorób:czerwonka,gorączkawrzodziejące zmiany w jamie ustnej,patologie układu pokarmowego. Ponadto kora tego gatunku roślin ma zwiększoną ilość garbników, dlatego jest aktywnie wykorzystywana jako narzędzie do garbowania piękna roślina ma swoją nazwę ze względu na kraj, w którym została po raz pierwszy opisana. Dzisiaj w Mongolii ten rodzaj dębu praktycznie nie występuje. Jest jednak szeroko rozpowszechniony w Chinach, Japonii, Korei i wschodniej Rosji. Rośnie głównie w górskich lasach skalistych, gdzie szybko tworzy glebę pod sobą. W naturze, w sprzyjających warunkach, osiąga wysokość 30 m. Dąb mongolski rośnie bardzo powoli, co wynika głównie z klimatu w jego siedlisku. Toleruje silne mrozy i porywiste wiatry, ale ma tendencję do otrzymywania dużej ilości światła ta czasami ma postać krzewu o ciemnobrązowych pędach. Jej liście są gęste, odwrotnie jajowate, z 7-12 kasztanowcaSzeroko rozpowszechniony na Ukrainie, na Północnym Kaukazie i na południu Azji Środkowej. Jeden z niewielu gatunków dębów, które preferują zacienione miejsca, ale pozostają odporne na suszę. W naturze rośnie w lasach liściastych obszarów górskich. Ogólna charakterystyka dębu kasztanowego:dobra odporność na mrózoczekiwana długość życia wynosi 350 lat,bezpretensjonalność w składzie gleby,nie jest dotknięty mączniakiem tego drzewa sięga 45 metrów, podczas gdy średnica pnia u stóp wynosi średnio 1,6 metra. Ma koronę namiotu i szarawą grubą korę. Liście są bardzo podobne do liści kasztanowca. Mają podłużno-eliptyczną strukturę z trójkątnymi ostrymi zębami wzdłuż krawędzi. Długość liści waha się od 10 do 18 cm, szerokość - od 7 do 11 cm. Kolor w lecie jest ciemnozielony, jesienią jest z najbardziej znanych gatunków tego rodzaju. Występuje niemal w całej Europie, a także w zachodniej Azji i Afryce Północnej (Algieria, Tunezja). Wymagający od składu gleby (preferuje czarną glebę i glinę leśną).Roślina jest dość ciepłolubna, nie toleruje późnych wiosennych przymrozków północnych regionów Europy, z powodu tego, co czasami zamarza (małe drzewa mogą całkowicie zamarznąć). Rośnie w lasach liściastych i iglastych, wzdłuż wąwozów, belek, brzegów rzek. Występuje w górskich lasach liściastych szypułkowy to bardzo silne i mocne drzewo, które dorasta do 40 m wysokości. Czas życia zależy od warunków klimatycznych i glebowych (niektórzy przedstawiciele żyją do 600 lat i więcej).Wzrost wysokości trwa do około 200 lat, tułów rośnie przez całe życie. System korzeniowy składa się z jednego potężnego długiego pnia i 6-8 głównych korzeni bocznych. Korona w kształcie Crohna, asymetryczna, rozkładająca się. Liście są podłużne, w kształcie serca, peristolopastny, do 15 cm długości i 7-9 cm rozpowszechnione na Krymie iw Azji Mniejszej. Rośnie na skałach wapiennych, w lasach liściastych i na południowych stokach kocha światło, jednocześnie tolerując długą suszę i silne niskie drzewo, w porównaniu z innymi członkami rodzaju (do 18 m). Korona jest szeroka, umiarkowanie pędach występuje gęste małe pokwitanie. Puszysty dąb często występuje w formie krzewu, zwłaszcza w górzystych regionach są bardzo zmienne w kształcie i osiągają długość nie większą niż 10 cm. Występuje w południowych regionach Rosji, w ChRL i Korei. Wymieniony w Czerwonej Księdze Regionu Sachalinskiego i Krainy Primorskiej. Chroniony przez zagrożenie wyginięciem od 1978 ma wysoką wartość dekoracyjną i znajduje się w 14 różnych ogrodach botanicznych w o krótkim zębu (od 5 do 8 metrów wysokości), a średnica pnia nie przekracza 30 szybko rośnie, ma prążkowane pędy z gęstym żółtym pokwitaniem. Liście gęste, zwężone u podstawy, 8-13 płatów po kwitnienia rozpoczyna się w maju-czerwcu, owoce dojrzewają we wrześniu-październiku. PontyjskiW naturalnym środowisku znajduje się na terytorium Kaukazu i północno-wschodniej Turcji. W większości przypadków tworzy krzew o bardzo szerokiej postaci drzewa nie osiąga wysokości ponad 6 metrów. Ma duże liście jajowate do 25 cm długości i 13 cm nie zawierają pokwitania i różnią się czerwono-brązowym względu na niską wysokość Pontic Oak jest bardzo cennym okazem w sztuce sadzi się go w parkach krajobrazowych, alejkach, prywatnych ogrodach. Ogólnie rzecz biorąc, Pontic Oak jest dość odporny na mróz (wytrzymuje temperatury do -29 ° C), jednak młode pędy mogą zamarzać nawet w południowych regionach środkowej strefy. Jak określić rodzaj dębu przez liście Ponieważ istnieje ponad dwieście różnych gatunków dębu w przyrodzie, czasami proces identyfikacji konkretnego gatunku może doprowadzić do ślepej uliczki. Aby wiarygodnie określić widok, powinieneś skorzystać z naszej instrukcji krok po kroku:Według jednej z klasyfikacji wszyscy członkowie rodzaju są podzieleni na dwie kategorie: dęby białe i czerwone. Definicja kategorii natychmiast zmniejszy liczbę możliwych opcji co najmniej półtora raza. Biały dąb ma zaokrąglone końcówki liści, czerwone - możliwe opcje powinny zostać wybrane w zależności od ich położenia geograficznego.. Na przykład trudno znaleźć dąb liry w centralnej Rosji, ponieważ często występuje tylko w Ameryce Północnej. Aby wybrać wszystkie możliwe opcje, należy użyć kilka liści i oblicz średnią liczbę kształt i długość rowków między płatami jak zmienia się kolor liści jesienią. Niektóre odmiany dębu zmieniają kolor na złoty, niektóre na czerwony, a wiecznie zielone nie zmieniają koloru w ciągu 2-3 średnią długość liści, pobierając próbkę co najmniej 10 kopii. Dla różnych gatunków rodzaju średnia długość liścia będzie inna. Teraz wiesz, jakie rodzaje dębu są najbardziej powszechne w danym regionie geograficznym i jak odróżnić ich odmiany. Informacje podane w tym artykule będą przydatne dla każdego leśniczego, botanika i zwykłej osoby, która uwielbia spacery na łonie sadzenia dębu w parku lub na obrzeżach alejek należy wziąć pod uwagę cechy geograficzne regionu, ponieważ każdy gatunek rośliny różni się pod względem indywidualnych cech (wymagania dotyczące składu gleby, różni się pod względem odporności na mróz i odporności na suszę, wymagań dotyczących oświetlenia itp.).Ogólny opis Niezależnie od rodzaju i gatunku drewna, dąb ma wspólne cechy charakterystyczne, które decydują o przynależności do rodzaju:Wysokość jednostki wynosi od 25 do 40 metrów,Korona liściasta lub wiecznie zielona,Liść w dębach różnych odmian jest ostrzem lub zębatym z pierzastym żyłkowaniem,Kora jest szorstka, z wiekowymi pęknięciami,Pień młodych osobników jest cienki, zauważalnie pogrubiony i masywny pod względem gatunków rozkwita jednocześnie z kwitnieniem liści.. Kwiaty żeńskie i męskie są na tym samym drzewie:Kobiety są w kątach liści na szczytach młodych pędów (jak na zdjęciu). Perianth w 3 dywizjach, słabo rozwinięty,Męskie kwiaty są zbierane w kolczykach u podstawy pędów. Perianth podzielony na 5-7 sekcji, do 12 zachodzi w zwykły sposób: przez wiatr lub dębu jest żołądź, dojrzewa jesienią, po zimowaniu zaczyna rosnąć nowe drzewo. W bazie zawsze znajduje się twarda płaska czapka, na której zawsze można określić przynależność do rodziny dębów. Kształt owocu jest wydłużony lub kulisty, od koloru złotego do brązowego w zależności od rodzaju rośliny i miejsca jej jest rozmnażany przez cięcie, sadzenie żołędzi, wzrost może zostać wznowiony z żywego jest powszechny na obszarach o klimacie umiarkowanym i naturalnie rośnie w różnych krajach:W Rosji (Daleki Wschód, Syberia, Azja Środkowa, Władykaukaz),W krajach zachodniej i południowej EuropyW KanadzieStany różne gatunki zostały przeniesione do wszystkich zakątków świata w odpowiednim klimacie z RosjiChereshchaty (Quercus robur) - przedstawiciel, tradycyjny dla Rosji i krajów Europy na duże spadki temperatury,Tolerancja przedłużającej się suszy,Odporny na dobrą żyzną glebę. W warunkach polowych roślina osiąga 50 metrów wysokości. Podczas lądowań grupowych osoby są niższe, korony znajdują się w górnej części pnia, co zapewnia wysoka jasność. Liście są duże - do 15 cm długości. Dąb szypułkowy jest uważany za długowłosy - osobniki mają 1500 lat, a średnia długość życia wynosi 300-500 w kształcie kasztana jest rzadkim przedstawicielem rodzaju wymienionego w Czerwonej Księdze. Podlega aktywnej rejestracji w celu wykorzystania w budownictwie - drewno jest bardzo odporne na mróz i twarde. Pień może rozciągać się do 30 metrów, korona ma kształt namiotu. Liście o ostrych trójkątnych krawędziach są podobne do liści kasztanowca, skąd gatunek otrzymał Rosji roślina liściasta kasztanowca występuje w lasach liściastych i na sztucznym terenie. Trwają aktywne prace mające na celu przywrócenie populacji tego Krupnopylnikovy rośnie w południowych regionach górskich Kaukazu. Sztucznie posadzone w arkusz (do 8 cm) z matowymi ostrzami,Kochający światło,Powolny wzrostOdporność na suszę i mongolski ma atrakcyjny dekoracyjny wygląd, za który uwielbiają projektanci krajobrazu. W Rosji drzewo jest zasadzone w alejkach jako tablica lub tasiemca na liście są wydłużone, osiągają 20 cm, latem mają kolor ciemnozielony, na początku jesieni - jasny brąz. Дерево хорошо растет в небольшой Гартвиса (армянский) начинает род на Западном Кавказе. Листья обратнояйцевидные, имеют до 12 закругленных пар. Желуди образуются и развиваются на длинных плодоножках. В виду особенности происхождения любят умеренную затенённость, влажность, теплые температуры, плодородную почву. Зиму переносит плохо, потому в более холодных регионах расти не род дубовыхNastępujące gatunki roślin pochodzą z obu Ameryk:Czerwony to jasne, mocne drzewo o wysokości do 30 (czasem 50) metrów. Średnica pnia sięga 1 metra. Charakterystyczną cechą jest specyficzny kolor liści: po kwitnieniu mają czerwonawą podstawę, latem są jasnozielone, jesienią przybierają purpurowy lub jasnobrązowy odcień. Zgodnie z innymi cechami drzewo jest podobne do rosyjskiego petyzowanego przedstawiciela kolorystyka czerwony dąb popularna dekoracja miejskich krajobrazów - drzewo jest sztucznie uprawiane w różnych częściach (borealny) pochodzi z Ameryki Północnej, podobny do czerwonego. Korona i liście w kształcie jaja. Beczka różni się od innych przedstawicieli gładkości - jest mniej podatna na zgrubienie i osiąga 25 cm długości, jesienią nabiera jaskrawoczerwonego jest szeroko rozpowszechnione w krajach Europy, rośnie w nasadzeniach drzew i wiecznie zielony olbrzym jest jak klasyk z filmów - szeroka korona z rzadkimi gałęziami, łodyga o dużej średnicy z szarą korą i głębokimi kamiennych dębów są małe - do 8 cm, odznaczają się żółtawym lub białym podłożem, czasem z jest bezpretensjonalne dla warunków siedliskowych: rośnie na każdej glebie w dowolnym świetle. Odpowiedni do dekoracji dębu kamiennego obejmuje kilka ozdobnych podgatunków: kręcone, małe i okrągłe, długie, wąskolistne, złote motley, Ford dąb charakteryzuje się obecnością powiększonych żołędzi - do 5 cm długości. Plyuska zajmuje około połowy długości owocu. Trzon jest ma ciekawe liście: wydłużone z klinową podstawą, do 5 par ostrzy. Kiedy kwitną, mają srebrny kolor z efektem rozpylania, następnie zmieniają kolor na zielony głęboko, nabierają połysku, dolna płaszczyzna staje się lekko kocha wilgoć, ponieważ rośnie w obszarach deszczowych lub w pobliżu można pomylić z wierzbą ze względu na podobny kształt liścia - wąskie podłużne do 12 cm długości. Crohna w okresie jesiennym staje się matowym żółtym przeciwieństwie do wierzby, dąb wierzbowy jest bezpretensjonalny dla gleby i miejsca wzrostu: żyje w lasach liściastych, wygląda dobrze w sztucznych i Morze ŚródziemneDąb korkowy to wiecznie zielone drzewo o wysokości do 20 metrów. Małe owalne liście do 6 cm długości z błyszczącą powierzchnią i podłożem owłosionym. Żołędzie są małe, głęboko wpuszczone w Cork lubi wilgoć, ale jest odporny na suszę, rośnie powoli. Sadzi się w zaułkach i cenne probkonos z Morza (osiadły) gatunek jest szeroko stosowany jako główny masyw w nasadzeniach leśnych i parkowych. Liść ma długi dwu centymetrowy ogonek liściowy, u żeńskich żołędzi i kwiatów łodyga jest kocha ciepło, cień, umiarkowaną wilgotność. Rodzaj pochodzi z Europy Wschodniej: w Karpatach w Mołdawii na Ukrainie jest nieco rozpowszechniony w Europie dąb często przypomina krzew o wysokości do 10 metrów (jak na zdjęciu). Jej liście, kwiaty, pędy i żołędzie wyczuły łonowe, owoce są głęboko zanurzone w plusie. Rośnie na glebach wapiennych i suchych w warunkach naturalnych, trudno jest uprawiać (prawie nigdy nie występuje). Jednocześnie poddaje się strzyżeniu i dekoracji korony, stanowi doskonałe tło dla wyższej botaniczne Dąb (Quercus) - rodzaj drzew z rodziny Buk. W rodzaju tym występuje ponad 600 gatunków, ale około 20 jest mniej lub bardziej zauważalną różnicą tego drzewa od innych są jego oryginalne owoce żołędzi, których istotą są orzechy. Jednak różnią się one także znacznie pod względem kształtu, wielkości i koloru, w zależności od dębu z żołędziamiInteresujące jest, że dęby rosną tylko na półkuli północnej: w Afryce i Ameryce Południowej na południe od równika, a także w Australii nie ma ani jednego dębu. Na terytorium Rosji tylko trzy gatunki mają zauważalną liczbę. Rozważ je. Dąb rośnie Dąb ma najsilniejszy urok. Ludzie, którzy mają wystarczająco duże obszary, aby pomieścić giganta, prędzej czy później go zasadzą. Osoby o mniejszej powierzchni często wybierają formy dekoracyjne. Możesz stać się właścicielem dębu na różne sposoby: kupić drzewko w szkółce (lub wykopać je w lesie, co jest zabronione przez prawo), ukorzenić sadzonki z młodego drzewa lub zasadzić młody z liści. Autor zdjęćSadzenie żołądźNajprostszą, ale najdłuższą drogą do majestatycznego piękna jest zasianie żołędzi. W tym celu najlepiej jest pobrać świeże orzechy zebrane we wrześniu-październiku ze zdrowego drzewa. Używanie starych żołędzi nie ma sensu, ponieważ trudno jest zorganizować właściwe przechowywanie, a suszony materiał siewny staje się zebrane świeże orzechy kiełkują w prawie 100% przypadków. Aby to zrobić, zasiej je jesienią, zanim spadnie opcją jest szukanie żywych żołędzi na wiosnę, natychmiast po zniknięciu pokrywy śnieżnej. Może nie mieć szczęścia każdego roku: zwalone orzechy są aktywnie rozmontowywane przez myszy, zima może się zdarzyć bardzo mroźno i zniszczyć wszystkie podstawy. Niemniej jednak warto spróbować wykiełkować żołędzie wczesną wiosną i natychmiast je żołędzie wczesną wiosnąGleba jest pożądana blisko tej, z którą zebrano żołędzie. Dobrze jest wziąć trochę ziemi spod orzechów dębowych i zasiać w niej. Jeśli materiał do sadzenia jest wątpliwy (na przykład wiosną), wówczas jest on bardziej gęsty, pozostawiając 2-3 cm między żołędziami. Kiedy orzechy są świeże, należy je wysiać w odległości 10-15 siewu wiosennego żołędzie zakopuje się 2-3 cm, a jesienią - 6-8 cm, nie należy czekać na kiełki zbyt wcześnie, dąb może wykiełkować dłużej niż miesiąc. Roślina początkowo tworzy dość silny korzeń, a dopiero potem pojawiają się „wierzchołki”.Sadzenie sadzonekAby nieco skrócić okres wzrostu dużego drzewa, można kupić sadzonkę w szkółkach. Oferują zarówno podstawowe typy, jak i oryginalne odmiany lub formy dekoracyjne. Na naszym rynku możesz zapoznać się z propozycjami firm, które realizują dostawy sadzonek dębu w przedszkola najlepiej wziąć dąb w wieku 1-2 lat, drzewa te zakorzeniają się jak najlepiej. Jeśli sadzonka jest uprawiana w pojemniku, szanse na pomyślną uprawę zwiększają się wielokrotnie, a transport jest również uproszczony. W przypadku zakupu rośliny z otwartym systemem korzeniowym należy ją przetransportować, owijając korzenie wilgotnym dąb we wsi Michajłowsko, Wzgórza PuszkinaWybierając miejsce na dąb, musisz sobie przypomnieć, że sadzi się potencjalnego olbrzyma. Odległość od sąsiednich drzew powinna wynosić co najmniej 3 m, lepiej niż 6. Z najbliższego budynku dąb należy umieścić w odległości 3,5–4 m, ponieważ potężne korzenie, rosnące, mogą łatwo rozbić ślepy obszar, a nawet fundament. Nawiasem mówiąc, należy wziąć to pod uwagę przy uprawie dębu czas na sadzenie to wiosna, kiedy gleba jest wystarczająco ciepła. Powierzchnia studzienki powinna wynosić 1 m², głębokość 80 cm. Na dnie wykonywany jest drenaż, a następnie przygotowywana jest mieszanka odżywcza o w przybliżeniu następującym stosunku składników: 2 wiadra kompostowe, 1 kg popiołu, 1,5 kg podwójnego superfosfatu i wykopanej ziemi. Dobrze jest również dodać 100 g nawozu jest umieszczana w zagłębieniu do sadzenia, tak aby jej szyjka korzeniowa miała wysokość 1-2 cm ponad powierzchnią gleby. Są one wypełniane mieszaniną gleby, okresowo ją kondensującą, a następnie dokładnie podlewane, przy użyciu 10-15 litrów wody. Na końcu koło pnia jest ściśnięte kompostem, próchnicą lub skoszoną roślina, niezależnie od tego, czy jest wyhodowana z żołędzi, czy zakupiona w szkółce, pilnie potrzebuje uwagi przez pierwsze 2-3 lata. Potrzebuje pielenia, regularnego podlewania, rozluźniania. Od drugiego roku dobrze jest nawozić drewno złożonymi nawozami pierwszy rok życia. Autor zdjęćPrzygotowując się do zimy, małe dęby potrzebują schronienia. Chociaż są one dość małe, możliwe jest wykonanie klatek z łodyg i owinięcie ich materiałem pokryciowym oraz ogrzanie korzeni przez wlewanie do nich torfu lub suchych i szkodniki Dąb często cierpi na mączniaka prawdziwego, gdy jego liście pokryte są białym łupieżem. Często roślina radzi sobie sama, ale jeśli jest jeszcze młoda i ponad połowa liści jest pokryta białawą „mąką”, potrzebna jest pomoc. Opryskiwanie działa dobrze z fungicydami ogólnoustrojowymi, a profilaktyczne leczenie profilaktyczne jest choroby dębu są mniej powszechne, ale musisz je znać. Są to choroby naczyniowe, martwica, różne nowotwory i wrzody, które są spowodowane głównie przez grzyby. Istnieją również zgniłe choroby, które obejmują gałęzie, korę, łodygę i korzenie. Dąb jest często dotknięty grzybami OakSzkodniki wpływające na dąb, niezliczone. Niestety, liście są zepsute przez różne jedwabniki, ćmy, ćmy pieprzowe, motyle, robaki liściaste i inne, pąki i kwiaty cierpią na 12 rodzajów roślin orzechowych i żołędzie z ciem, ryjkowców i 1 owoc orzechowy. Drewno tułowia i gałęzi oddziałuje na osobną grupę dębowe są liczneNależy zauważyć, że istnieją pierwotne szkodniki, to znaczy spadające na zdrowe dęby i wtórne szkodniki, które z reguły wpływają na osłabienie drzew. Podstawowa niszczy liście i owoce, rośliny wtórne pobierają korę i - formacje na liściach, w których szkodniki zimują i rozwijają sięZabiegi owadobójcze pomagają radzić sobie ze szkodnikami. Wiosną używano do opryskiwania „Kinmiks”, „Fufanon”, „Inta-vir”, „Fitoverm”. W czerwcu, podczas odejścia hibernujących i rozwijających się orzechów w gallsach, drzewa są ponownie traktowane środkami - drzewo powoli i dokładnie. Podczas sadzenia żołędzi należy pamiętać, że dzieci będą cieszyć się gęstym cieniem liści rozległego drzewa, a wnuki i prawnuki będą zbierać żołędzie pod rękodziełem. Ale pamiętać, że twoja dobra i potrzebna rzecz będzie długa, borealisKorona jest kulista. Liście spadają tylko w najbardziej surowe zimy. Ich płytki są odwrotnie jajowate, z zaokrąglonymi płatami o długości 12,5 cm Kora pęka i z wiekiem brązowieje. Gatunki ciepłolubne, które w Rosji można uprawiać na południu terytorium Krasnodaru. Wysokość i średnica zakładu wynosi 8 x 5 m (20 lat). Maksymalna wysokość - 30 termicznyQ. castaneifolia „Greenspire” (liście kasztanowca D.)Korona jest wąska. Liście opadające na zimę są błyszczące, podłużne lub owalne, z grubymi trójkątnymi zębami wzdłuż krawędzi, o długości około 18 cm Wysokość i średnica rośliny wynosi 14 x 5 m (20 lat). Maksymalna wysokość - 30 liścieQ. coccinea (D. Scarlahov)Ciemnozielone liście jesienią stają się szkarłatne i odpadają. Ich talerz ma 15 cm długości, ostro zakończone ostrza. Srebrno-szaro-brązowa kora pozostaje gładka przez wiele lat. Ojczyzną jest wschód USA i USA. Kanada. W Europie żołędzie są rzadko formowane. Odporny na -30 ° C Wysokość i średnica zakładu wynosi 10 x 8 m (20 lat). Maksymalna wysokość - 25 liścieJesienią kolorystyka liści jest szczególnie atrakcyjna.„Splendens” (D. węgierski)Liście spadają, skórzaste, wielopłatkowe, do 18 cm długości, ich płytki są wąskie u podstawy i najszersze u góry. Ojczyzna - V. Europa. Wytrzymuje do -20 ° C i dlatego jest zalecany do południowych regionów Rosji. Wysokość i średnica zakładu wynosi 8 x 5 m (20 lat). Maksymalna wysokość wynosi 30 spadają, skórzasteQ. ilex (D. Stone)Zimozielone drzewo o kulistej koronie i ciemnoszarym pękaniu kory. Liście do 6 cm długości, skórzaste, błyszczące, ciemnozielone powyżej i szare poniżej, czasem z rzadkimi ostrymi zębami. Po szczególnie gorącym lecie powstają małe i zielone, ale rosnące żołędzie. Pomimo względnej odporności na zimno, dąb ten najlepiej czuje się w łagodnym klimacie nadmorskim. Ojczyzna - Chile. Ten kochający ciepło gatunek subtropikalny może być uprawiany tylko na wybrzeżu Morza Czarnego. Wysokość i średnica zakładu wynosi 6 x 5 m (20 lat). Maksymalna wysokość - 25 drzewo z kulistą koronąQ. palustris (D. marsh)Drzewo liściaste o gęstej koronie i srebrno-szarej korze. Liście o długości do 12,5 cm z głęboko wyciętymi listkami zębatymi, błyszczące zielone. Po upalnym lecie stają się czerwono-brązowe. Krótkie pędy na młodych drzewach kanciastych, podobnych do ćwieków. Widok toleruje mokrą ziemię. Ojczyzna - S. Ameryka. Jest uważany za dość odporny na zimno (do -29 ° C). Wysokość i średnica zakładu wynosi 9 x 5 m (20 lat). Maksymalna wysokość - 30 liściasteQ. pedunculataTrwałe drzewo liściaste Europy Zachodniej, preferujące klimat nadmorski. Kolor kory waha się od szarego do czarnego brązu. Liście do 17 cm długości, szerokie owalne, z zaokrąglonymi płatami. Plyus siedzący, bez łodygi. Zimotrwalosc zmienia sie w zaleznosci od postaci od -20 ° C do -30 ° C Wysokość i średnica rośliny wynosi 6 x 4 m (20 lat). Maksymalna wysokość - 35 drzewo liściasteQ. phellos (syn. Q. pumila) (D. willow, D. dwarf)Półlistne drzewo o kulistej koronie i błyszczących eliptycznych liściach do 15 cm długości, które jesienią będą żółte i pomarańczowe. Wymaga ochrony przed wiatrem i żyzną mokrą glebą. Żołędzie są rzadko formowane. Ojczyzna - południowo-wschodnie USA. Stosunkowo termofilny: wytrzymuje zimno tylko do -23 ° C Wysokość i średnica zakładu wynosi 4x3 m (20 lat). Maksymalna wysokość -8 liściasteQ. sessilifloraDrzewo półleżące z kulistą koroną. Kora szybko pęka i staje się ciemnobrązowa. Liście z drobno rzeźbionymi ostrzami, ciemnozielone, do 8 cm długości, często nie spadają przez całą zimę. Frost - do -23 ° C Wysokość i średnica zakładu wynosi 8 x 4 m (20 lat). Maksymalna wysokość -18 z drobno ciętymi płatami Obejrzyj film: Jak dobrze posadzić drzewo? Oblicza lasów #16 (Lipiec 2022). Share Pin Tweet Send Share Send Send

jak wygląda 10 letni dąb